I uczyniła koniec łez naszych oblewin,

Którymiśmy ogryzek popijali Ewin);

Jako ten Jezus, co się w jej żywocie534 taił,

Zaprzedanemu światu zbawienie zagaił

(I dał nam inszą kąpiel, kędy przez krzest wodny

Z dusz naszych omywamy grzech nią pierworodny),

Jako Bóg, użalony naszej niedołęgi,

Nie wstydził się człowieczej natury siermięgi

I nie pierwej ją wyzuł, aż go w onej guni535

Ludzkiego utrapienia ubiją pioruni