Transakcja wojny chocimskiej

by Wacław Potocki

Gryzie się Osman strasznie, włosy na łbie targa,

Że się dziś pierwszy giaur w jego krwi uszarga,

Że jako lew dzierżąc się drogi przedsięwziętéj,

Idzie, choć oszczekany drobnymi szczenięty,

Zęby tylko pokaże, albo machnie chwostem⁸⁶⁴,

Aż mizerne skowery⁸⁶⁵ kładą się pomostem.

Bo Kozacy zebrawszy korzyści sowite⁸⁶⁶,

Idą w drogę przez one tułowy pobite.

Już im serca przybyło, już im nic nie wadzi

On dzień cały, aże ich ciemna noc osadzi;