Przywilejowanego trzymając się prawa,
Wielka spadła koronna laska i buława:
Laska — bo też twój patron marszałkował Bogu;
Buława — żebyś przytarł bisurmanom rogu,
Pomścił się śmierci bratniej, którać serce w strefy151
Kraje, nad harpijami i srogimi gryfy.
Dziś twe Pole kochane, twoja Złota Niwa
Niech wygląda źrałych152 zbóż szczęśliwego żniwa,
Doczekawszy Miesiąca, w którym źreją153 Wiśnie154:
Tak rzeczy sporządziła natura umyślnie.