Wszyscy zaraz na to się zezwolili razem,
Że takie sny jawnym są tryumfu obrazem.
Wielkie drzewo, co miasto1254 ptaków lągnie ryby,
Nie trzeba wątpić o tym, Dniestr jest bez pochyby1255;
Polak orłem, którego rosą swojej siły
Bodaj tu ottomańskie księżyce zgubiły!
A ty, wielki monarcho, takich gron jagody,
Które śmieją twej ziemie zaraszczać1256 ogrody,
Ostrym ściśniesz bułatem1257 i swego się soku