Ja jestem satyr

Ja jestem satyr¹, który łacińskiemi²

Drogi wędrując wrócił do Grecyi³,

Bez postumentu siadł na leśnej ziemi

W łańcuchu z drobnych serduszek na szyi,

I kiedy cisza napływa na drzewa,

Wśród leśnej woni po sarmacku śpiewa.

Śpiewam, com przeżył był⁴, co przebolałem,

I co prześniłem z nimfami⁵ o ciele

Różanym, wieczór, i co naszeptałem