Twarz, skronie, obie ręce — jedną broczą raną,
Uszu brak mu, gdzie nos był — blizna szpetna srodze.
Ledwie go poznał, straszne piętna w niemej trwodze
Kryjącego, i cieszy550 znanej dźwiękiem mowy:
«Deifobie dzielny, sławny potomku Teukrowy551,
Któż tak okrutnie pociął członki twego ciała?
Któż na to się odważył? Bo wieść doleciała,
Żeś wśród nocy ostatniej, tnąc na wszystkie strony
Pelazgów552, na stos trupów runął wycieńczony.
Więc grób pusty w Reteum553, nad morskim pian wałem