Psalm XII
Beati quorum remissae sunt iniquitates1.
Psalm 312
Dobrowolna popełnionych występków spowiedź
Błogosławieni, którym odpuszczone są nieprawości i których przestępstwa Pan Najwyższy w wieczną puścił amnistyją3.
O szczęśliwy człowiecze, któryś przed obliczem boskiem przez grzechu znaleziony; a czystego sumnienia4, i najmniejszą obrazy jego nie nadpluskałeś makułą5.
Niepodobnać6, kto się człowiekiem urodził, bez grzechu być7; ale insza8 jest mieć wady powszednie, insza na główne urażonego majestatu zarabiać kryminały.
Otom9 ja, mizerak taki, którym10 dla tego tylko żył, żebym grzeszył; a grzeszył nie tak z ułomności, jako z rozmyślnego zakonowi11 nieposłuszeństwa.
Jam się Pana stwórce12 mego zaparł, a codziennie chleb z ręku13 Jego biorąc, zdradliwiem14 odstąpił dobrodzieja mego.
Jam rzekł w sercu mojem: nie masz Boga nagradzającego i karzącego; a próżną chlubę, marny zysk, znikomą rozkosz za Boga miałem.