Oto bowiem bestia, która z nieba gwiazdy zmyka, na lud Twój paszczękę rozdarła; pomóż mu, o Boże, aby tak wielogłowę6 hydrę ręka jego stłumiła.
Już bowiem czterdzieści dni blisko, jako ten Goliat7 wyzywa lud boży na rękę, a nie obrał się nikt, kto by się oparł najezdnikowi.
Pierworodny Eliab8 milczy, ale i drudzy poniemieli9; poszczęść, Panie, Dawida, że ugodzi kamieniem w czoło tego zuchwalca.
Bo on w Tobie, i w mocy Twojej ma nadzieję, o Najwyższy! Niechże przez ten instrument prawica Twoja zgładzi narody, które Cię w nienawiści mają.
Który najsłodszego Imienia Jezus językiem nie wzywa; ten od szabli wojującego króla niechaj starty będzie.
Umocnijże10, Panie zastępów, ręce jego, i drogę do boju idącego prostuj; a przystawiony anioł niech w niebezpieczeństwie mocnym puklerzem piersi jego zakłada.
Pójdźże11 szczęśliwie, królu, w mocy Boga zastępów, który w ognistym słupie przed tobą pójdzie, we dnie i w nocy.
Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi świętemu etc12.
Przypisy:
1. Domine in virlute tua laetabitur rex (łac.) — Panie, król się weseli z Twojej potęgi; Psalm 21. [przypis edytorski]