400. Oto rozmaryn (...) a to bratki... — według przypisywanych dawniej znaczeń różnym gatunkom kwiatów i ziół, rozdawane przez Ofelię różne rośliny stanowią alegorie jej uczuć: rozmaryn to pamięć (używany przy weselach i pogrzebach); bratki to opieka, troska o kogoś; niezapominajki to pamięć o kimś; koper to pochlebstwo; orlik to godło niewiary, niewdzięczności i zmysłowości (dostaje je król); ruta oznacza smutek, żal i pokutę (te rozdziela między siebie i królową); stokrotki to kwiat zawiedzionych dziewic; fiołki to stałość i wierność. [przypis edytorski]
401. poruczyć — powierzyć, oddać. [przypis edytorski]
402. spełna — w pełni. [przypis edytorski]
403. snadnie (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]
404. zaledwieśmy przebyli — zaledwie przebyliśmy. [przypis edytorski]
405. peregrynować — podróżować lub wędrować przez dłuższy czas. [przypis edytorski]
406. chwalba — chwalenie; pochwała. [przypis edytorski]
407. wróciliż — czy wrócili. [przypis edytorski]
408. czyli też(daw.) — konstrukcja z partykułą -li w funkcji wzmacniającej i pytającej; znaczenie: czy też może, czy aby też itp. [przypis edytorski]
409. poznajeszli — czy nie poznajesz. [przypis edytorski]