108. szczutek (daw.) — prztyczek. [przypis edytorski]

109. bęben (tu daw., pot.) — małe dziecko, dzieciak. [przypis edytorski]

110. zapiecnik (daw.) — człowiek wylegujący się za piecem, próżniak, wygodniś, niedołęga. [przypis edytorski]

111. raróg — drapieżny ptak z rodziny sokołów, ceniony w sokolnictwie, w Polsce rzadki. [przypis edytorski]

112. smutek zabił kota — przysłowie ang. z czasów elżbietańskich, od którego pochodzi współczesne: ciekawość zabiła kota. [przypis edytorski]

113. gonić na ostre (daw.) — ścierać się bronią ostrą w walce. [przypis edytorski]

114. wie, jak pas obrócić — wyrażenie o niepewnym znaczeniu, różnie interpretowane; być może chodzi o część formalnych przygotowań do pojedynku, wówczas taki gest oznaczałby wyzwanie. [przypis edytorski]

115. kapłon — kastrowany kogut, tuczony na mięso. [przypis edytorski]

116. dudek — średniej wielkości ptak z czubem z piór na głowie; pot.: głupek. [przypis edytorski]

117. Bóg go widział, gdy skrył się w ogrodzie — Klaudio nawiązuje do sceny z biblijnej Księgi Rodzaju (Rdz 3, 8–11) i daje do zrozumienia, że od początku wiedział, iż schowany w ogrodowej altanie Benedyk przysłuchuje się rozmowie (akt II, scena 3). [przypis edytorski]