Toż samo z łyżką i z ręką ową —
Zysk wiekuisty dla ludzkiej braci”.
Patrzy się na mnie, dziwi babula,
Ja kończę baśnię167, z rękawa solę...
Wyszło — accepit fidem fabula168.
To jest, staruszkę wywiodłem w pole.
Wraz targ o łyżkę — po krótkiej chwili
Schwyciłem za nią piękne talary;
Ale do Baru za to przybyli
Gorący chłopiec i konik kary.