Przysiadła nieco na żerdce.
— Donoszą, ile potrza. Jeno mi się widzi, co za grubo krajane...
— Za grubo? Dyć ino na pół, przeciek u młynarza co drobniejsze ziemniaki całe sadzą. Rocho powiedział, że takie są dwa razy plenniejsze.
— Musi, miemiecka407 to moda, bo jak Lipce Lipcami, zawdy się ziemniaki krajało na tyla, chyla408 oczków miały — kwękała sprzeczliwie Gulbasowa.
— Moiście, przeciek dzisiejsi ludzie nie głupsi wczorajszych...
— Hale, tera jajo chce być mędrsze od kury i stadu przewodzić...
— Rzekliście! Ale po prawdzie, co poniektóre, choć lata mają, rozumu nie nabyły! — zakończyła Hanka, cofając się z przełazu.
— Zadufana w sobie, jakby już na całej gospodarce Borynów siedziała — mruknęła Kozłowa, obzierając się za nią.
— Poniechajcie jej: szczere złoto, nie kobieta! Nie wiada, czyby się nalazla od niej lepsza i mądrzejsza. Co dnia z nią siedzę, a oczy i rozumienie mam. Nacierzpiała się ona i przeszła krzyże, że niech Bóg broni...
— Czeka ją jeszcze niejedno... Jagna w chałupie i skoro Antek wróci, cudeńka się tu zaczną i breweryje. Będzie czego słuchać...