Strażnik rzucił się niecierpliwie i rzekł groźnie:
— Nie róbcie szutek2185, przecież mieszka u was, wiadomo!
— Pewnie, co nieraz siedział u nas, ale siedział i u drugich. Proszalny dziadek, to kaj mu popadnie, tam i na noc głowę przytuli. Dziś w chałupie, indziej w obórce, a niekiedy i prosto pode płotem. Cóż to pan starszy upatrzył se na niego?
— Tak cóż by, nic, po znajomości pytam...
— Poczciwy człowiek, wody nikomu nie zamąci — wtrąciła Hanka.
— Nu, my znamy2186, kto on taki, znamy! — mruknął znacząco, próbując różnymi sposobami wypytywać o niego. Nawet już tabaką częstował, ale wszyscy tak gadali cięgiem2187 jedno w kółko, że nie mogąc niczego przewąchać podniósł się z ławy ze złością: — A ja mówię, że mieszka u was w chałupie!
— Przeciek2188 go w kieszeń nie schowałem! — odburknął Antek.
— Ja tu po służbie, ponimajcie2189, Boryna! — cisnął się groźnie starszy, ale jakoś się udobruchał dostawszy na drogę mendel jajków2190 i sporą osełkę świeżego masła.
Witek poszedł za nimi trop w trop, rozpowiadając potem, jako wstępowali do sołtysa i próbowali zazierać2191 do poniektórych okien jeszcze oświetlonych, jeno co2192 pieski tak naszczekiwały, że nie poredziwszy nikaj zajrzeć kryjomo2193, z niczym odeszli.
Ale to zdarzenie tak jakoś dziwnie rozebrało Antka, że skoro jeno2194 został sam na sam z żoną, zaczął się wyznawać z utrapień.