— Brylantowo — akcentował dobitnie Moryc Welt, witając się ze znajomymi.
— Kiedyś przyjechał?
— Wczoraj w nocy.
— Czytałeś ogłoszenie o taryfach?
— Od trzech tygodni umiem je na pamięć, od trzech tygodni.
— Nie blaguj, bo przed dwoma dniami dopiero ogłoszono.
— Zostaję przy swoim.
— Cicho! — zawołał ktoś z boku, bo Moryc podnosił głos zbyt mocno.
Umilkli na chwilę, śpiew księży wzniósł się jakby zapytaniem, na które odpowiadał chór śpiewaków i orkiestry, których potężne głosy ściśnięte wysokimi murami huczały głęboko.
— Jak to, wiedziałeś i nie skorzystałeś?