212. dybać — tu: iść, podążać. [przypis edytorski]
213. sadziba — siedziba, posiadłość. [przypis edytorski]
214. narzeczon — nazwany. [przypis edytorski]
215. klejnot — tu: herb szlachecki. [przypis edytorski]
216. parentela — pokrewieństwo; rodzina. [przypis edytorski]
217. mosanie — skrócony zwrot grzecznościowy: waszmość panie, Wasza Miłość Panie. [przypis edytorski]
218. murog — siano najlepszej jakości. [przypis edytorski]
219. trędzla — właśc. tręzla; daw. uzda. [przypis edytorski]
220. tandem (łac.) — nareszcie, w końcu. [przypis edytorski]
221. półwłocza — pół włóki; włóka: daw. miara powierzchni, równa 30 morgom; mórg a. morga (z niem.; pol. jutrzyna) była to powierzchnia gruntu, którą może jeden człowiek w jeden dzień roboczy (od rana do południa) zaorać pojedynczym zaprzęgiem; włóka oznaczała obszar, jaki można zabronować (włóką, czyli broną) w tym samym czasie i w ten sam sposób; przeliczano ją potem na ok. 17–18 ha. [przypis edytorski]