To proboszcza rzecz nie nasza, —
A za cięcia od pałasza,
Damyć żyta po ośminie».
— «Zgoda! — krzyknął woźny żwawie —
Teraz kielich do roboty!»
Dictum32, factum33, i po sprawie,
Wykonano co do joty. —
III
Oto sto lat już się zaczną,
Jak braterskie kości społem