Zapalać nasze chaty, pastwić się nad dziatwą —
Ha!! ale Litwa chrobra84 nie poda się łatwo!”
Starzec westchnął... podumał i coś szepce do niej;
Spłakana twarz dziewicy radością się płoni
On wskazał ku niebiosom, ku Niemnowej fali,
Snadź przyrzeka nieszczęsnej, że więźnia ocali.
XIII
Słońce wieki płynęło po niebios obszarze.
Niespokój wszystkie w zamku wypiętnował twarze:
Margier smutny, ponury słowa nie przemówi;