Tako najsłodszą myślą biedne serce pieszczę,
Ze z tobą w cudzej ziemi będę pędzić chwile,
Obowiązki dla bogów, dla Litwy uchylę,
Porzucę dom i ojca... i będzie mi błogo,
I tu nie pożaluję nikogo... nikogo;
W snach widziałam twój domek i morskie wybrzeże
I mury waszych zamków, i kościelne wieże;
Przysięgłam twemu bogu, że moich porzucę
I skłonię całe serce ku jego nauce...
Lecz dzisiaj w moich myślach i w sercu inaczej: