Działa na podłym płazie cuda niepojęte.
Piękno!! to wielkie słowo! potęga nie lada!
Bo najbrzydsze potwory u stóp swoich składa.
Bóg jest Pięknem i cuda swoje złożył w Pięknie,
Przed nim wdzięczy się niebo, a ludzkość uklęknie,
A piekło na twarz pada i w prochu się wala!”
Tak rycerz turniejowy, patrzając z oddala,
Hołdował dziecku Litwy, niewinnemu dziecku.
Raz ją spotkał — raz w oczy spojrzał po zdradziecku;
Ale córka Margiera, jakby ostrym grotem,