Odbija cały odgłos z powagą i mocą,
Znać, że święcone echo, bo do serca płynie,
Serce drgnęło modlitwą, w oku łzy migocą —
Boże! któryś poświęcił i dał rozgłos chyży
Echu twardych metali żelaza i śpiży,
Poświęć mojego ducha i piosnkę méj duszy!
A dozwól niech brzemienna tony62 święconémi,
Rozpłynie jak huk dzwonu po szérokiéj ziemi,
I serca moich bliźnich ku cnocie poruszy!