Radością i łzami,

Prawa mądrość — to luli i luli!

I nie dziw, że płaczą,

Że jęczą z rozpaczą,

Patrząc na świat, swe szczęście zatruli;

Bo dziwną szli drogą,

I usnąć nie mogą, —

Prawe szczęście — to luli i luli!

1846

Ekspiacja6 pozapustna7