że się dziatwa psot swych wstydzi,
że uklękła w wielkiej skrusze
i że w myśli litanijki123
szepce, we łzach kąpiąc ryjki.
Więc dodaje malcom ducha:
— Kto zamyśla o poprawie,
tego pewnie Bóg wysłucha
i przebaczy mu łaskawie.
Może wam i karę skróci —
śpijcie, drogie niebożęta!