— Nie wątpię! — odparł książę, uśmiechając się przyjaźnie.
Bonifacjusz i Sienicha, również obdarzona dobrym słowem i datkiem przez monarchę, patrzyli ze łzami na swych ukochanych.
W niespełna pół roku Karol von Leuwarden wrócił niosąc odpowiedź dworów włoskich nader przychylną. Wyrażano zadowolenie z połączenia się dwóch narodów przez Krzyżaków prześladowanych.
Odpowiedź ta, a zwłaszcza odpowiedź Wenecji wielce przemożnej i handlowej, a wchodzącej z Polską w przymierze, uradowała Jagiełłę. Podnosiła bowiem znaczenie Polski i Litwy wobec państw europejskich, a zarazem przedstawiała widomie Zygmuntowi Luksemburskiemu, że knowania jego i zdrady nie mają już znaczenia.
Polska i Litwa urastały w potęgę, gdy tymczasem Zakon był już w zgliszczach.
Przypisy:
1. usty — dziś popr. forma: ustami. [przypis edytorski]
2. pogany — dziś popr. forma: poganie. [przypis edytorski]
3. Tausend Teufel (niem.) — tysiąc diabłów. [przypis edytorski]
4. miasto (tu daw.) — zamiast. [przypis edytorski]