Ani ucho nie słyszało.
Na mazurskich piachach,
Na mazurskich piachach.
Ledwiem co skończył, a tu, miasto228 się gniewać, idą do mnie z winem, wołając i klaszcząc jakby na teatrum, alem się nie zatrzymał, ażeby przez to i tańca nie zatrzymać i Stojowskiemu nie tamować drogi do odcięcia się; jakoż istotnie, pohulawszy dwa razy naokoło sali, stanął przed kapelą i na tęż samą nutę odparł mi tymi słowy:
Gdzie jest owies, tam i gramen229,
A gdzie pacierz, tam i Amen,
Wiedzą o tym i na piachach,
I jak byli już na strachach,
Tak i dziś się ich nie zlękną,
Dotrzymają, nie uklękną