Correndo affoita e louca, e o pé mimoso
Da carreira no afan por sob as vestes
Transparecer deixando;
Ou balançada n’um ligeiro barco,
Que de um lago tranquillo as aguas frisa,
Soltando a voz as brisas namoradas,
Que de te ouvir suspirão;
Ou n’uma bronca penha descalvada
O mar e os céos contemples pensativa,
E a redeas soltas do pensar divagues