[30] Quia nonnulli Sacrarum scripturarum verba & sententias, ad profana quæque detorquent; ad scurrilia, scilicet, fabulosa, vana, adulationes, detractiones, superstitiones, impias & diabolicas incantationes, divinationes, sortes, libellos etiam famosos: ad tollendam bujusmodi irreverentiam, prohibet S. Synodus, ne quisquam quomodolibet verba scripturæ Sacræ ad hæc, & similia audeat usurpare: atque bujusmodi temeratores & violatores verbi Dei, juris & arbitrii pœnis per Episcopos coerceantur. Trident. Sess. I.
[31] Diodor. Sic. l. 1. sect.2.
[32] Exodi XIII. 18.
[33] חמשים
[34] Rupert. in Johann. I. = Tostat. in Matth. X. = Jansen. = Alapide Harm. in Johann. I. &c.
[35] Aug. in Johann. Homil. 7. & in Ps. 65.
[36] In Job. XXXII. 15.
[37] XXI. 25.
[38] Ad Philipp. II. 6.
[39] Est autem quid deceat oratori videndum, non in sententiis solum, sed etiam in verbis. Non enim omnis fortuna, non omnis honos, non omnis auctoritas, non omnis ætas, nec vero locus, aut tempus, aut auditor omnis, eodem aut verborum genere tractandus est, aut sententiarum: semperque in omni parte orationis, ut vitæ, quid deceat, est considerandum: quod in re de qua agitur positum est & in personis eorum, qui dicunt, & eorum, qui audiunt =. Cicer. Orat. num. 21.