-- Пойдемъ же на мызу.
-- Нѣтъ ужъ, спасибо! Я вернусь назадъ. Дѣлать мнѣ тамъ нечего.
-- Да хоть пообѣдать.
-- Спасибо, Гаврило Црокофьичъ!-- сказалъ Пухтя, обнялъ крѣпко стараго товарища, поцѣловалъ и пошолъ къ лодкѣ.
-- Вернись, пообѣдай!-- кричалъ ему въ слѣдъ Гаврило.
Пухтя даже не обертывался на его слова.
1860 г.