Säg skälet, unga qvinna.
EMOINA.
Jag kan ej ord för fruktan finna.
För min skull — o för min! — förbarma dig, min far;
Ett lif, ett enda lif, i denna fasan spar.
WÄINÄMÖINEN.
Och hvadan denna bön? — Säg ut, hvad du syns erna!
EMOINA.
Hvad lågor! — Hvilka mord! —
WÄINÄMÖINEN.
Sof du ej, unga tärna?