— Äro de stygga mot dig, liten?
— Ja. Jag har aldrig sett en fru, som inte varit mig en plåga.
— Men du tyckte ju om den här i början.
— I början ja, men — — när jag var borta en qväll — jo då —
— Stackars Nadja. — Nåå, och hvad vill du nu? Pengar, förstås.
— Nej, hvad jag nu vill, det skall jag säga dig, Atte… Jag vill få bildning!
Herr Adolf skrattade högt, så högt han ansåg öfverensstämmande med sin värdighet.
— Såå, min pulla, nå, säg mig, hurudan bildning?
— Jag vill bli fin. Jag vill lära mig att se ut — som du och dina fröknar. Jag vill ha fina kläder. Fina rum. Fina möbler och fin lukt. Jag vill —
— Är det hela bildningen?