YRJÖ.
Försök, försök i alla fall. Ni ä’ ju också menniskor. Glöm inte det. — Nu körde det igen in på gården. Kanske är det bäst att jag går. Hon behöfver inte veta att ni har fått pengarna af mig. Adjö, Johanna. Låt henne inte sätta sig på näsan på er. Kom ihåg det. Var ni också behjertad en gång. Lofvar ni mig det?
JOHANNA.
Jag skall försöka.
YRJÖ.
Nå, bra. Så går jag min väg.
JOHANNA
fattar ännu en gång hans hand.
Yrjö, Gud välsigne er.
YRJÖ.
Tack.