Ariston z Chios zwany czasem również Aristonem Łysym. Czasem podaje się jego pseudonim - Syrena. Należał do szkoły stoików, którą założył Zenon z Kition.

Ariston z Keos – urodzony w Julidzie na Keos, hellenistyczny filozof perypatetycki. Uczeń Likona, po którym objął kierownictwo Perypatu. Zainteresowany był m.in. charakterologią. Jego filozofia cechowała się elegancją, lecz była słaba spekulatywnie.

Ariwara no Narihira – japoński poeta i arystokrata, tworzący w okresie Heian. Piąty syn księcia Abo i księżnej Ito, wnuk cesarzy Heizei i Kammu, młodszy brat Ariwary no Yukihiry. Uważany za pierwowzór głównego bohatera powieści Ise monogatari. Zaliczany do Sześciu Mistrzów Poezji (Rokkasen) i Trzydziestu Sześciu Mistrzów Poezji (Sanjūrokkasen).

Ariwara no Yukihira – drugi syn księcia Abo, wnuk cesarza Heizei, starszy brat Ariwary no Narihiry. Japoński poeta, radca drugiego stopnia (chūnagon) na dworze cesarskim, arystokrata okresu Heian.

Arkadij Adamow, ros. Аркадий Григорьевич Адамов – rosyjski pisarz radziecki, autor powieści kryminalnych. Jego powieść Дело «пёстрых» jest uważana za pierwszą milicyjną w ZSRR.

Arkadij F. Anisimow (ros.) Аркадий Фёдорович Анисимов (1910–1968) – rosyjski (radziecki) etnograf, historyk kultury, religioznawstwa, badacz kultury ludów syberyjskich.

Arkadij Michajłowicz Arkanow – radziecki i rosyjski pisarz, dramaturg, scenarzysta oraz aktor. Ludowy Artysta RFSRR. Pochowany na Cmentarzu Wwiedieńskim w Moskwie.

Awierczenko (Awerczenko) Arkadij Timofiejewicz, ros. Аверченко, Аркадий Тимофеевич. Urodzony 18 marca 1881 r. w Sewastopolu; zmarły 12 marca 1925 r. w Pradze. Rosyjski pisarz, satyryk i humorysta. Zwany był przez współczesnych "królem śmiechu".

Arkadij Arkadjewicz Babczenko – rosyjski pisarz i korespondent wojenny, z wykształcenia prawnik. Uważany za jednego z twórców współczesnej prozy wojennej, obok Zachara Prilepina i Aleksandra Karasiowa.

Arkadij Iosifowicz Chajt – radziecki pisarz, scenarzysta filmów animowanych. Laureat Nagrody Państwowej ZSRR (1985). W animacji współpracował m.in. z takimi reżyserami jak: Wiaczesław Kotionoczkin, Jefim Gamburg i Anatolij Rieznikow. Laureat Nagrody Nika (1991). Pochowany na nowym cmentarzu żydowskim w Monachium, ziemię z miejsca pochówku złożono w rodzinnym grobie na Cmentarzu Wostriakowskim w Moskwie.