|
Ennio Quirino Visconti
Ennio Quirino Visconti
Ennio Quirino Visconti – włosko-francuski historyk sztuki, muzealnik i bibliotekarz. |
|
Enniusz
Enniusz, Quintus Ennius – poeta rzymski, uważany za ojca literatury rzymskiej. |
|
Ennodiusz z Pawii
Ennodiusz z Pawii, właśc. Magnus Felix Ennodius – pisarz i teolog wczesnochrześcijański, biskup, święty Kościoła katolickiego. |
|
Eno Raud
Eno Raud – pisarz estoński. Pracował m.in. w Bibliotece Narodowej Estonii. |
|
Enoch Powell
Enoch Powell, właśc. John Enoch Powell MBE – brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej i Ulsterskiej Partii Unionistycznej, minister w drugim rządzie Harolda Macmillana. |
|
Enrico Morselli
Enrico Morselli – włoski lekarz psychiatra. Tytuł doktora medycyny otrzymał w Modenie w 1881. Przewodniczący Włoskiego Towarzystwa Neurologii i Psychiatrii. W 1926 roku opublikował dwutomową pracę La Psicanalisi, w której poddał gruntownej krytyce wszystkie teorie Freuda. |
|
Enrique Cadícamo
Enrique Cadícamo – argentyński poeta i pisarz, twórca tekstów tanga argentyńskiego. Czasami komponował muzykę tanga. Historyk tanga, opisał historię tanga w Paryżu. |
|
Enrique de Villena
Henryk de Villena, zwany El nigromántico – kastylijski pisarz, tłumacz dzieł Dantego i Wergiliusza, wielki mistrz zakonu Calatrava w latach 1404–1407, tytularny markiz de Villena, pan Iniesty, spokrewniony z królami Kastylii i Aragonii. |
|
Enrique Jardiel Poncela
Enrique Jardiel Poncela – hiszpański dramatopisarz i prozaik. |
|
Enrique Vila-Matas
Enrique Vila-Matas (ur. 31 marca 1948 w Barcelonie) – hiszpański pisarz. |