Francisco de Sá de Miranda – portugalski poeta i humanista renesansowy.

Francisco Gomes de Amorim – portugalski pisarz, poeta i dramaturg epoki romantyzmu.

Francisco Manoel de Nascimento – portugalski poeta okresu oświecenia.

Francisco Rodrigues Lobo – portugalski pisarz barokowy, autor romancy, poematów, sonetów utworów prozatorskich. Skompilował zbiór listów sławnych osób, przetłumaczonych z różnych języków europejskich.

Francisco de Asís Tárrega y Eixea – hiszpański gitarzysta i kompozytor, uznawany za jednego z największych mistrzów w historii tego instrumentu.

Francisco Xavier Clavijero (ur. 9 września 1731 w Veracruz, zm. 2 kwietnia 1787 w Bolonii) – meksykański historyk i filozof, jezuita; jeden z pierwszych autorów historii Meksyku.

Franciscus Junius młodszy, właśc. François du Jon – holenderski humanista, lingwista i historyk sztuki.

Franciscus Patricius – chorwacki i włoski filozof renesansowy. Pochodził ze szlachty chorwackiej. Był przedstawicielem platonizmu renesansowego . Studiował teologię i medycynę, pełnił funkcję nadwornego filozofa księcia Ferrary. Patrizi podnosił do rangi podstawowej kategorii filozoficznej kategorię czysto fizyczną – światło, które w pracy Patriziego Nowa filozofia wszechświata zastępuje neoplatońską emanację biegnącą od Boga do świata zmysłowo postrzegalnego. Swoje poglądy etyczne Patrizi wyłożył w pracy L’amorosa filosofia.

Franciscus van der Enden – holenderski myśliciel polityczny, wróg monarchii i organizator nieudanego spisku na życie na Ludwika XIV.

Franciszak Bahuszewicz, Franciszek Bohuszewicz – białoruski pisarz, poeta, adwokat, uczestnik powstania styczniowego. Zapoczątkował nurt realizmu krytycznego w literaturze białoruskiej, w twórczości inspirował się folklorem białoruskim.