Franciszak Umiastouski, biał. Францішак Умястоўскі, ps. „Dziadźka Pranuk” – białoruski prozaik, poeta, publicysta oraz działacz kulturalno-oświatowy i narodowy.

Franiszek Bolemir Kwiet – czeski slawista, filozof, poeta i tłumacz, profesor nadzwyczajny warszawskiej Szkoły Głównej.

Franciszek zwany Florentczykiem, Francesco Fiorentino – renesansowy architekt, pochodzący z Florencji.

Franciszek Henryk Siła-Nowicki – poeta polski okresu Młodej Polski, taternik, działacz socjaldemokratyczny i socjalistyczny, projektodawca Orlej Perci.

Franciszek Jan Pułaski h. Ślepowron – polski historyk, historyk literatury, polityk i dyplomata. Długoletni (1926–1956) dyrektor Biblioteki Polskiej w Paryżu, dyrektor programowy Polskiego Radia.

Franciszek Jaworski – polski historyk, dziennikarz, publicysta, pisarz, archiwista i kolekcjoner.

Franciszek Kandyd Nowakowski – polski pedagog, pisarz, publicysta, bibliotekarz i historyk. Syn Marcina i Joanny Kozłowskiej.

Franciszek Karpiński herbu Korab, ps. i krypt.: Autor „Zabawek wierszem i prozą”; F.K. – polski poeta epoki oświecenia, pamiętnikarz, dramatopisarz, tłumacz, publicysta, moralista, twórca i główny przedstawiciel nurtu sentymentalnego w polskiej liryce.

Franciszek Koczorowski herbu Rogala – polski jezuita, pisarz. Pochodził ze szlacheckiego rodu Koczorowskich, pieczętującego się herbem Rogala. Był synem Mikołaja Koczorowskiego i Teresy z domu Objezierskiej herbu Nałęcz z Objezierza.

Franciszek Kowalski – polski poeta, pedagog, pamiętnikarz, tłumacz.