Osjan – postać wzorowana na jednym z bohaterów mitologii irlandzkiej, Oisínie synu Fionna, legendarnym wojowniku i bardzie celtyckim. Miał być autorem tzw. Pieśni Osjana, rzekomych średniowiecznych poematów celtyckich, za których odkrywcę podawał się osiemnastowieczny poeta szkocki James Macpherson, który był w rzeczywistości ich redaktorem na prawach współtworzenia. Najzagorzalszym denuncjatorem Pieśni Osjana okazał się bardzo wpływowy autorytet literacki, dr Samuel Johnson, nie znający zresztą języka gaelickiego i reprezentujący całkowicie odmienny, bardziej tradycyjny gust literacki, wykluczający romantyczny sentymentalizm. Odkrycie literatury, a w szczególności poezji języka gaelickiego, odnajdywanie cennych rękopisów i ogłaszanie ich drukiem, to również zasługa wydarzenia kulturowego, jakim są Pieśni Osjana.

Oskar Davičo, cyr. Оскар Давичо – serbski pisarz, nadrealista, socjalista i publicysta. Publikował także pod pseudonimami: O. Davidović, S. Kovačić, S. Nikolić, Vlada Barbulović.

Oskar Borisowicz Fielcman – radziecki i rosyjski kompozytor muzyki filmowej. Zasłużony Działacz Sztuk RFSRR (1972). Ludowy Artysta RFSRR (1989).

Oskar Halecki – polski historyk, mediewista, bizantynolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i uczelni zagranicznych, członek Polskiej Akademii Umiejętności, działacz emigracyjny, członek Koła Krakowskiego Towarzystwa Historycznego.

Emil Friedrich Oskar Jäger – niemiecki historyk i pedagog.

Oskar Kolberg, wł. Henryk Oskar Kolberg – polski etnograf, encyklopedysta, folklorysta i kompozytor.

Oskar Loerke – niemiecki poeta z nurtu ekspresjonizmu i realizmu magicznego.

Oskar Luts – estoński pisarz, przedstawiciel neorealizmu.

Oskar Maria Graf – niemiecki pisarz, anarchista współpracujący z Erichem Mühsamem i ruchem pacyfistycznym. Na emigracji bardzo aktywny w działalności antyfaszystowskiej, współpracownik międzynarodowego ruchu socjalistycznego. Autor socjalistycznych i anarchistycznych powieści.

Oskar Panizza – niemiecki psychiatra, awangardowy pisarz, autor sztuk, powieści, poezji, esejów; wydawca i redaktor czasopism literackich. Autor tragikomedii Das Liebeskonzil (1894), za którą został oskarżony o bluźnierstwo i skazany na rok więzienia po procesie w roku 1895 w Monachium. Po odbyciu wyroku przebywał na emigracji, najpierw w Zurychu, potem w Paryżu. Ostatnie szesnaście lat życia spędził w ośrodku dla psychicznie chorych w Bayreuth.