|
Ołeksa Slisarenko
Ołeksa Slisarenko, ukr. Олекса Андрі́йович Слісаренко, właśc. Ołeksa Snisar – ukraiński poeta i prozaik. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia. |
|
Ołeksa Storożenko
Ołeksa Petrowycz Storożenko, ukr. Олекса Петрович Стороженко – ukraiński pisarz, etnograf, malarz. |
|
Ołeksandr Barwinski
Ołeksandr Barwinski, Aleksander Barwiński – ukraiński polityk, pedagog, historyk, działacz społeczny, tłumacz sądowy. Poseł do Sejmu Krajowego Galicji i Reichsratu, także członek Izby Panów. Przewodniczący Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki (1892-1897). Działacz Towarzystwa "Proswita", członek Towarzystwa Historycznego we Lwowie. |
|
Ołeksandr Berdnyk
Ołeksandr Berdnyk – ukraiński pisarz-fantasta, autor ponad 20 powieści. Dysydent, w latach 1950–1955 więziony za skrytykowanie kampanii „walki z kosmopolityzmem”, ułaskawiony na fali chruszczowowskiej „odwilży”, współzałożyciel Ukraińskiej Grupy Helsińskiej (1976). |
|
Ołeksandr Bojczenko (1903–1950)
Ołeksandr Maksymowycz Bojczenko – radziecki pisarz i polityk narodowości ukraińskiej. |
|
Ołeksandr Dowżenko
Ołeksandr Petrowycz Dowżenko – ukraiński reżyser, scenarzysta i producent filmowy, jeden z pionierów kina ukraińskiego, pisarz. |
|
Ołeksandr Hawryluk
Ołeksandr Hawryluk (Aleksander Hawryluk, ur. 23 kwietnia 1911 we wsi Zabłocie w powiecie Biała Podlaska zm. 22 czerwca 1941 we Lwowie) – ukraiński pisarz. |
|
Ołeksandr Irwaneć
Ołeksandr Wasylowycz Irwaneć, ukr. Олександр Васильович Ірванець – ukraiński poeta, prozaik i dramaturg. |
|
Ołeksandr Kłymenko (pisarz)
Ołeksandr Kłymenko, ukr. Олександр Іванович Клименко – ukraiński poeta, prozaik, eseista, krytyk literacki, muzyk. |
|
Ołeksandr Kornijczuk
Ołeksandr Jewdokymowycz Kornijczuk, ukr. Олександр Корнійчук – radziecki dramatopisarz i działacz społeczno–polityczny narodowości ukraińskiej, przedstawiciel realizmu socjalistycznego w sztuce radzieckiej. Od lutego do lipca 1944 pełnił funkcję ludowego komisarza spraw zagranicznych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W latach 1947–1953 i 1959–1972 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Najwyższej USRR. Bohater Pracy Socjalistycznej. |