Pierre Corneille – francuski dramaturg, ojciec klasycystycznej tragedii. Prawnik z wykształcenia, przez 20 lat pełnił urząd rzecznika królewskiego, niebawem jednak wyrzekł się kariery adwokackiej. Krótki czas należał do grupy „Pięciu Autorów”, których obowiązkiem było pisanie sztuk teatralnych na wyznaczony przez ministra temat. W ostatnich latach życia usunięty w cień przez J.B. Racine’a i Moliera.

Pierre d’Ailly lub Piotr z Ailly – teolog francuski, kardynał, astrolog, rektor Uniwersytetu Paryskiego w latach 1385–1395.

Pierre Daniel Huet – francuski pisarz, filozof i duchowny.

Pierre Daninos (ur. 26 maja 1913 w Paryżu, zm. 7 stycznia 2005 tamże) – francuski pisarz i dziennikarz.

Pierre de Fermat – francuski prawnik i matematyk-amator, fizyk matematyczny, a z wykształcenia lingwista, od 1631 radca parlamentu w Tuluzie.

Pierre-Claude Nivelle de La Chaussée, – francuski dramatopisarz, znany jako autor komedii Le prejuge a la mode (1735). Był prekursorem tak zwanej komedii łzawej, mających uwznioślić i wychować widza. Autor wielu komedii, które swojego czasu cieszyły się znacznym powodzeniem. Próbował też sił w tragedii. W 1736 został wybrany do Akademii Francuskiej.

Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux – francuski pisarz i dramaturg urodzony w Paryżu. Uważany za najwybitniejszego po Molierze komediopisarza francuskiego. Pisał komedie dla Comédie-Française i Comédie-Italienne w Paryżu. Najważniejsze z jego dzieł to: Igraszki trafu i miłości i Les Fausses Confidences. Opublikował też wiele esejów oraz niedokończone powieści Życie Marianny oraz Kariera wieśniaka.

Pierre de Ronsard – poeta francuski, główny przedstawiciel renesansowej poezji francuskiej, przywódca Plejady, nazywany księciem poetów.

Abbé (ksiądz) Pierre François Guyot-Desfontaines – jezuita, historyk i dziennikarz. Kojarzony przede wszystkim ze swej polemiki prowadzonej z Wolterem.

Pierre-Eugéne Drieu la Rochelle – francuski prozaik, poeta, dramaturg i publicysta, przedstawiciel pokolenia, które francuscy historycy określili mianem nonkonformistów lat 30., podczas okupacji niemieckiej lat 1940–1944 zaliczany do tzw. ultrasów kolaboracji z Niemcami.