De 89. Psalm.
1. En Unnerwiesung vun Ethan, den Esrahiten. Ps. [88, 1.]
2. Ik will singen vun den HErrn Sin Gnad ewiglich un Sin Wahrheit verkündigen mit min Mund vun een Tied to de anner.
3. Un segg also: Dat een ewig Gnad ward upgahn, un ward Din Wahrheit trulich hollen in den Himmel.
4. Ik hef en Bund makt mit min Uterwählten, Ik hef David, min Knecht, toswaren: 2. Sam. 7, 12. 13. 1. Kön. 8, 20. Ps. [110, 4.] Ps. [132, 11.] Jes. 55, 3. Luk. [1, 32.] Apost. [2, 30.] [13, 34.]
5. Ik will Di ewiglich Nakamen verschaffen un Din Stohl buen vun Geslecht to Geslecht. Sela. v. [30.] Ps. [110, 4.]
6. Un de Himmels ward, HErr, Dine Wunner priesen, un Din Wahrheit in de Gemeen vun de Hilligen.
7. Denn wokeen mag in de Wolken den HErrn glieken un den HErrn gliek sin mank de Götter ehr Söhns?
8. GOtt is allmächtig in de Hilligen ehr Versammlung un wunnerbar öwer Alle, de um Em her sünd.
9. HErr, GOtt Zebaoth, wokeen is as Du, en mächtige GOtt? un Din Wahrheit is um Di her. Ps. [115, 3.]
10. Du büst HErr öwer de wille See, Du stillst sin Waggen, wenn se sik rögen doht. Matth. [8, 26.]
11. Du sleist Rahab dod, Du terstreust Din Fiend mit Din starken Arm. Luk. [1, 51.]
12. Himmel un Eer is Din, Du hest den Eerdborrn gründt un wat darin is. Ps. [24, 1.]
13. Middernacht un Middag hest Du schafft; Thabor un Hermon jucht in Din Namen.
14. Du hest en gewaltigen Arm; stark is Din Hand un hoch is Din rechte Hand.
15. Gerechtigkeit un Gericht is Din Stohl sin Festung, Gnad un Wahrheit sünd vör Din Angesicht. Ps. [97, 2.] [103, 6.]
16. Glücklich is dat Volk, dat juchen kann! HErr, se ward in dat Licht vun Din Angesicht umhergahn;
17. Se ward öwer Din Namen däglich fröhlich un in Din Gerechtigkeit herrlich sien.
18. Denn Du büst de Schmuck vun ehr Kraft un dörch Din Gnad warrst Du uns Horn hoch maken. v. [25.] Ps. [92, 11.]
19. Denn de HErr is uns’ Schild un de Hillige in Israel is uns’ König.
20. Dartomal redst Du in en Gesicht to Din Hilligen un sprokst: Ik hef en Held upstahn laten, de helpen schall, Ik hef grot makt en Uterwählten ut dat Volk.
21. Ik hef fun’n min Knecht David, Ik hef em salvt mit min hillige Oel. 1. Sam. 16, 13.
22. Min Hand schall em ümmer bistahn un Min Arm schall em stark maken. Jes. 41, 10.
23. De Fiende schüllt em nich unner kriegen un de Ungerechten schüllt em nich dämpen.
24. Sonnern Ik will vör em sin Weddersakers slan un de em haßt, will Ik plagen.
25. Awer Min Wahrheit un Gnad schall bi em sin un sin Horn schall in Min Namen hoch makt warrn. v. [18.]
26. Ik will sin Hand an de See leggen un sin rechte Hand an de Stroms. Ps. [72, 8.]
27. He ward Mi nennen also: Du büst min Vader, min GOtt un Fels, de mi helpen deiht. 2. Sam. 7, 14.
28. Un Ik will em ton eersten Söhn maken, un ton Allerhöchsten mank de Könige up de Eer. Kol. [1, 15.]
29. Ik will Min Gnad gegen em ewiglich bliven laten un Min Bund schall för em fast bliven.
30. Ik will em ewiglich Nakamen geven un sin Stohl stahn laten, so lang as de Himmel duert.
31. Wenn awer sin Kinner Min Gesetz verlaten un in Mine Rechte nich blieven doht,
32. Wenn se Min Ordnung enthilligt un min Gebote nich hollen doht,
33. So will Ik ehr Sünd mit de Rod to Hus bringen un ehr Missedaht mit Plagen;
34. Awer Min Gnad will Ik nich vun em wend’n un Min Wahrheit nich fehlen laten. Jes. 54, 10.
35. Ik will Min Bund nich enthilligen un nich ännern, wat ut Min Mund gahn is.
36. Ik hef eens swaren bi Min Hilligkeit: Ik will David nicks vörleegen;
37. Sin Samen schall ewig sin, un sin Thron vör Mi as de Sünn. 2. Sam. 7, 16. Ps. [72, 17.]
38. As de Maand schall he ewiglich fast stahn un de Tüge in de Wolken is tru. Sela. 1. Mos. 9, 13.
39. Awer nu verstötst Du un smitst weg un büst bös up Din Gesalvten.
40. Du hest Din Knecht sin Bund to Schann makt un smitst sin Kron up de Eer.
41. Du ritst all sine Muren dal un letst sine Festungen tweibreken.
42. All, de vörbi gahn doht, rovt em ut, he is vör sin Nawers en Spott warn. Ps. [80, 13.]
43. Sin Weddersakers ehr rechte Hand makst Du hoch un erfreust all sin Fiende.
44. Ok hest Du de Kraft vun sin Schwerdt wegnahmen un letst em nich siegen in de Striet.
45. Du hest sin Schönheit tonicht makt un stötst sin Stohl to Eer.
46. Du makst de Tied vun sin Jugend kleen un bedeckst em mit Hohn. Sela.
47. HErr, wa lang wullst Du Di so ganz versteken un Din Grimmigkeit as Füer brennen laten?
48. Gedenk, wa kort min Leven is. Warum wullst Du alle Minschen umsunst schaffen hebben? Ps. [90, 9.] [10.]
49. Wo is Jemand, de dar leven deiht un den Dod nich süht? De sin Seel retten deiht vun de Gewalt vun dat Graf.
50. HErr, wo is Din vörrige Gnad, de Du David toswaren hest in Din Wahrheit? Ps. [85, 2.]
51. Denk, HErr, an Din Knecht ehr Smach, de ik in min Schoot drägen doh, vun so veele Völker.
52. Darmit Di, HErr, Dine Fiende slecht maken doht, darmit se slecht makt de Fotsporen vun Din Gesalvten.
53. Gelavet si de HErr ewiglich! Amen! Amen! Ps. [40, 17.]