Sonet
dla Marty Wojdak
nawet król, dajmy na to, nie wie co nas czeka
(ślepy jest ten co włada, bo ciemnością włada)
więc skąd ja miałbym wiedzieć, może mam halucynacje,
dziś, na przykład, słyszałem jakieś bulgotanie
przez okno, potem łomot na korytarzu, smród
spalonego mleka, teraz znów ten chopin,
chciał błyszczeć no to błyszczy, starczy chcieć i jest.
zapach pieczonych kurcząt, dociera aż do sracza,
udka, skrzydełka, piersi, wszystko oddzielnie, skwierczy
tam na patelni, łączy się w zapachu, zapach
to taki kurczak, który wreszcie umie latać.
pozbywam się zapachu (może mam halucynacje),
aż wreszcie kiedyś stwierdzę, zrośnięty z nim na stałe,
że przecież, choć niejasno, wszystko to wiedziałem.
Kraków, paździemik-listopad 1995