SCENA DZIESIĄTA

PUŁKOWNIK

Nie ma redaktora, a tu tak wszystko łapu-capu. — Kto stanie na warcie?

ROBOTNIK

Ja.

PUŁKOWNIK

Potem ja.

ŻUBR

I ja mogę.

STENOGRAF

Ciekawy świat. Ale pan Profesor to zna. Z nudów prowadzę protokoły posiedzeń, a co ciekawsze, notuję. Osobno prowadzę zeszyt wniosków-projektów. — O, ten w sukni zaproponował, żeby założyć bank erotyczny. Od chwili urodzenia dziecka rodzice wpłacają pewną kwotę; a gdy dorośnie i zakocha się, bank wypłaca sumę potrzebną na założenie domu, rodziny.

PROFESOR

Już są podobne asekuracje¹⁶³.

STENOGRAF

Nie, sąd erotyczny ma orzec, czy jest miłość prawdziwa.

PROFESOR

Pan tu dawno?

STENOGRAF

Od czterech miesięcy. Doktór¹⁶⁴ mówi, że na próbę może mnie wypisać, ale nie ufam sobie. Posady nie mam, a jak znów pić zacznę? Nasz doktór stara się dla mnie o posadę. — A z bankiem nie jest tak, jak pan sądzi. Gdybym był w swoim czasie taką sumę otrzymał, nie byłbym tu. — Ich myśli są „gzygzakowate”, ale właśnie dlatego ciekawe, że niezależne.

PROFESOR

A co będzie z senatem, jak pan się wypisze?

STENOGRAF

Będę tu przyjeżdżał; umówiłem się już ze Stolarzem. Widział go pan Profesor w warsztacie. Wiele mu zawdzięczam. — Jesteśmy kolegami. Obaj utraciliśmy drogie nam istoty. — Nie uważam czasu, który tu spędziłem, za stracony — dużo czytałem i myślałem. Życie w wypukłym zwierciadle, myślenie pod ciśnieniem. — Nie razi mnie ani ten globus, ani zegar. — I tyle słusznych zdań. — O, Pułkownik powiada, że zbyt wiele mamy pomników. Nie nieśmiertelność więc, a dobra pamięć na pięćdziesiąt lat. — Walić i nowe wznosić. — Ten w czerwonym płaszczu: chce zbudować miasto dla wybranych — grodzisko arystokracji ducha. Tam zwozić z honorami ludzi bogobojnych do kościoła, kochających muzykę na jeden tylko koncert. — Te otwarte dla wszystkich biblioteki, galerie, muzea — nie podnoszą ludzi duchowo, a rozzuchwalają. Wiele mi dyktował — i przekonał.

PROFESOR

A kto będzie stanowił — z kogo składać się będzie areopag¹⁶⁵ sędziów? Nie projekt, panie Stenografie, a technika wykonania.

ROBOTNIK

Czyby pan Profesor? — Nowość — wynalazek — tanio ustąpię.

Profesor

Co takiego?

ROBOTNIK

Trumna marmurowa z centralnym ogrzewaniem. Podoba się panu?

PROFESOR

Można sprobować¹⁶⁶. — I cóż, motor pan także wstawi?

ROBOTNIK

Motor nie. Muszą ludziom odrosnąć ogony. Pies sobie fajta ogonem, energię wytwarza i odpędza muchy. A my co? Zbierają się w głowie sadze, od myślenia dymi, a nie ma komina. Prawda, panie Kupiec? Elektryczny wentylator pędzony siłą ogona.

KUPIEC

Bądź pan spokojny. Już ja jej zbuduję pałac z pereł i brylantów; tysiąc pałaców ze złota, pereł i brylantów.