6. As he awer JEsus seeg vun wieden, leep he to Em, full vör Em dal, schreeg lut, un sprok:

7. Wat hef ik mit Di to dohn, o JEsus, GOtt, den Allerhöchsten Sin Söhn? Ik beswör Di bi GOtt, dat Du mi nich quäln deihst.

8. He awer sprok to em: Fahr rut, du unreine Geist, vun den Minschen.

9. Un He frog em: Wa heetst du? Un he antworte, un sprok: Legion heet ik, denn wi sünd veele.

10. Un he be’ Em veel, dat He se nich ut düsse Gegend drev.

11. Un darsülvst an de Bargen weer en grote Drift Sögen up de Weid.

12. Un de Düvels beden Em all un sproken: Lat uns in de Sögen fahrn!

13. Un sogliek gev JEsus se Verlöv darto. Do fahrn de unreinen Geister ut, un fahrn in de Sögen un de Drift störm öwer den Afhang in den See (dat awer weern bi twee Dusend), un versopen in den See.

14. Un de Swienharrn leepen weg, un vertelln dat in de Stadt un up dat Land. Un se gungen rut to sehn, wat dar geschehn weer.

15. Un keemen to JEsus, un seegen den, de vun de Düvels beseten weer, dat he sitten dä, un weer bekledt un vernünftig, un se weern bang.