16. Un de, weke dat sehn harrn, sän se, wat den Besetenen passeert weer, un vun de Sögen.

17. Un se fungen an, un beden Em, dat He ut ehr Gegend trecken dä.

18. Un as He in dat Schipp steeg, be’ Em de Besetene, dat he much bi Em wesen.

19. Awer JEsus leet em dat nich to, sonnern sprok to em: Gah hen in din Hus, un to din Lüd, un vertell se, wat för en grote Woldath de HErr di dahn un Sik öwer di erbarmt hett.

20. Un he gung hen, un fung an uttoropen in de tein Städte, wat för en grote Woldath JEsus em dahn harr. Un jedereen verwunner sik.

21. Un as JEsus wedder röwer fahrn dä in dat Schipp, versammel sik veel Volk to Em, un He weer an den See.

22. Un süh, dar keem een vun de Scholöbbersten, mit Namen Jairus. Un as he Em sehn dä, full he Em vör de Föt. Matth. [9, 18.]

23. Un be’ Em heel, un sprok: Min Dochter liggt up dat Letz; Du wullst doch kamen, un Din Hand up se leggen, dat se gesund ward, un lev.

24. Un He gung hen mit em; un Em folgde veel Volk na, un se drängten Em.

25. Un dar weer en Fru, de harr den Blodgang twölf Jahr hatt, 3. Mos. 15, 25. Matth. [9, 20.] Luk. [8, 43.]