26. Un veel leden vun veele Dokters, un harr all ehr Geld daröwer vertehrt, un dat holp ehr nicks, sonnern dat war veelmehr arger mit ehr.
27. As de vun JEsus hörn dä, keem se in dat Volk vun achtern to, un fat Sin Kleed an. Luk. [6, 19.] Mark. 8, 44.
28. Denn se sprok: Wenn ik blot Sin Kleed anfaten kunn, so war ik gesund.
29. Un up de Stä verdrög de Born vun ehr Blod, un se föhl dat an ehr Liev, dat se vun ehr Plag gesund warn weer.
30. Un JEsus föhl sogliek an Sik Sülvst de Kraft, de vun Em utgahn weer, un He dreih Sik um to dat Volk, un sprok: Wer hett Min Kleder anfat?
31. Un de Jüngers sproken to Em: Du sühst, dat Di dat Volk drängt, un sprickst: Wer hett Mi anfat?
32. Un He seeg Sik um na de, de dat dahn harr.
33. De Fru awer weer bang, un beverte, (denn se wuß, wat an ehr geschehn weer), keem, un full vör Em dal, un sä Em de ganze Wahrheit.
34. He awer sprok to ehr: Min Dochter, din Glov hett di gesund makt; gah hen mit Freden, un wes’ gesund vun din Plag.
35. As He noch so sprok, keemen weke vun den Scholöbbersten sin Lüd, un sproken: Din Dochter is storven, wat wullt du den Meister wieder bemöhen?