2. Se sproken awer: Jo nich up dat Fest, up dat dar keen Uprohr ward in dat Volk!
3. Un as He to Bethanien weer in Simon den Utsätzigen sin Hus, un to Disch sitten dä, dar keem en Fru, de harr en Glas mit unverfälscht un köstlich Nardenwater. Un se brok dat Glas twei un got dat up Sin Kopp. Matth. [26, 6.] Luk. [7, 38.] Joh. [11, 2.] [12, 3.]
4. Dar weern enige, de warn unwillig, un sproken: Wat schall doch düsse Unrat? Matth. [26, 8.]
5. Man kunn dat Water för mehr as dree hunnert Groschen verkofft hebben, un datsülve de Armen geven. Un murrten öwer se.
6. JEsus awer sprok: Lat se mit Freden! Wat bekümmert ji se? Se hett en gut Wark an Mi dahn.
7. Ji hebbt alle Tied Arme bi ju, un wenn ji wüllt, künnt ji se wat Gudes dohn, Mi awer hebbt ji nich alle Tied. 5. Mos. 15, 11.
8. Se hett dahn, wat se kunn. Se is tovör kamen, Min Lieknam to salven to Min Begräfnis.
9. Wahrlich, Ik segg ju: Wo düt Evangelium predigt ward in alle Welt, dar ward man ok dat seggen to ehr Gedächtnis, wat se nu dahn hett.
10. Un Judas Ischarioth, een vun de Twölf, gung hen to de Hohenpresters, dat he Em verraden dä. Matth. [26, 14.] Luk. [22, 3.] [4.]
11. As se dat hörn, warn se froh, un versproken em Geld to geven. Un he söch, woans he Em paßlich verraden kunn.