22. Un as se eten, neem JEsus dat Brod, dank, un brok dat, un gev dat se, un sprok: Nehmt, eet, dat is Min Fleesch. Matth. [26, 26.] Luk. [22, 19.] 1. Cor. [11, 23.]
23. Un neem den Kelch, un dank, un gev se den, un se drunken all darut.
24. Un He sprok to se: Dat is Min Blot vun dat nie Testament, dat vör veele vergaten ward.
25. Wahrlich, Ik segg ju, dat Ik nu fortan nich drinken ward vun de Druven vun den Wienstock, bet an den Dag, dar Ik dat drink in GOtt Sin Riek.
26. Un as se den Lofgesang spraken harrn, gungen se rut an den Ölbarg. Matth. [26, 30.] Luk. [22, 39.] Joh. [18, 1.]
27. Un JEsus sprok to se: Ji ward ju in düsse Nacht all an Mi argern. Denn dar steiht schreven: Ik warr den Harr sla’n, un de Schap ward sik terstreun. Zach. 13, 7. Matth. [26, 31.] Joh. [16, 32.]
28. Awer nadem Ik upstahn bün, will Ik vör ju hengahn in Galiläa. Matth. [26, 32.]
29. Petrus awer sä to Em: Un wenn se sik ok all argern dän, so wull Ik mi doch nich argern.
30. Un JEsus sprok to em: Wahrlich, Ik segg di, hüt in düsse Nacht, ehr denn de Hahn twee Mal kreiht, warrst du Mi dree Mal verleugnen. Matth. [26, 34.] Luk. [22, 34.] Joh. [13, 38.]
31. He awer redt noch wieder: Ja, wenn ik ok mit Di starven schall, wull ik Di doch nich verleugnen. Datsülvig glieken sän se all.