42. As dat awer Dag war, gung He rut an en Stä in de Wüstenie, un dat Volk söch Em, un keemen to Em, un heeln Em up, dat He nich vun se gung.
43. He awer sprok to se: Ik mutt ok anner Städte dat Evangelium predigen vun GOtt Sin Riek, denn darto bün Ik utschickt.
44. Un He predig in de Scholen vun Galiläa.
Dat 5. Kapitel.
1. Dat begev sik awer, as sik dat Volk to Em dräng, to hörn GOtt Sin Wort, un He stunn an den See Genezareth. Matth. [1, 16.]
2. Un seeg twee Scheep an den See stahn; de Fischers awer weern uttreden, un wuschen ehr Nett:
3. Trä He in een vun de Scheep, dat Simon sin weer, un be’ em, dat he dat en beten vun dat Land föhrn dä. Un He sett sik, un lehr dat Volk ut dat Schipp.
4. Un as He uphört harr to reden, sprok He to Simon: Fahr up de Hög, un smiet ju Nett ut, dat ji en Tog doht.
5. Un Simon antworte, un sprok to Em: Meister, wi hebbt de ganze Nacht arbeidt, un nicks fungen, awer up Din Wort will ik dat Nett utsmieten.
6. Un as se dat dän, fungen se en groten Hupen Fisch, un ehr Nett reet twei.