27. Un darna gung He rut, un seeg en Töllner, mit Namen Levi, an den Toll sitten, un sprok to em: Folg Mi na. Matth. [9, 9.] Mark. [2, 14.]
28. Un he verleet Allns, stunn up, un folg Em na.
29. Un düsse Levi mak en grote Mahltied in sin Hus, un veele Töllners un annere seeten mit Em to Disch. Matth. [9, 10.]
30. Un de Schriftgelehrten un Pharisäers murrten öwer Sin Jüngers, un sproken: Warum eet ji mit de Töllners un Sünners? Luk. [7, 39.]
31. Un JEsus antworte, un sprok to se: De Gesunden brukt den Dokter nich, sonnern de Kranken;
32. Ik bün kamen, to ropen de Sünners to Buße, un nich de Gerechten. Matth. [9, 13.]
33. Se awer sproken to Em: Warum fast Johannes sin Jüngers so oft un bed so veel, desglieken de Pharisäers ehr Jüngers, awer Din Jüngers eet un drinkt? Matth. [9, 14.] Mark. [2, 18.]
34. He sprok awer to se: Ji künnt de Hochtiedslüd nich to dat Fasten drieven, so lang de Brüdigam bi se is.
35. De Tied ward awer kamen, dat de Brüdigam vun se nahm ward; denn ward se fasten.
36. Un He sä to se en Glieknis: Nüms sett en Lappen vun nie Dok up en ol Kleed, sunst ritt ok dat nie twei, un de Lappen vun dat nie schickt sik nich up dat ole.