6. Dat gescheeg awer up en annern Sabbat, dat He gung in de Schol, un lehr. Un dar weer en Minsch, den sin rechte Hand verdrögt weer. Mark. [3, 1.]
7. Awer de Schriftgelehrten un Pharisäers heeln up Em, ob He ok heeln war up den Sabbat, up dat se en Sak gegen Em funnen. Luk. [14, 1.]
8. He mark awer ehr Gedanken, un sprok to den Minschen mit de verdrögte Hand: Stah up, un trä hervör! Un he stunn up, un trä darhen.
9. Do sprok JEsus to se: Ik frag ju, wat schickt sik to dohn up den Sabbat, wat Gudes oder Slechtes, dat Leven erholn oder verdarven?
10. Un He seeg se alltomal umher an, un sprok to den Minsch: Streck din Hand ut! Un he dä dat. Do war em sin Hand wedder torecht brocht, gesund as de annere.
11. Se awer warn ganz unsinnig, un besproken sik mit enanner, wat se Em dohn wulln.
12. Dat begev sik awer to de Tied, dat He gung up en Barg to beden, un He blev de Nacht öwer in dat Gebed to GOtt.
13. Un as dat Dag war, reep He Sin Jüngers, un wählte twölf vun se, weke He ok Apostel nennen dä: Luk. [9, 1.] Mark. [3, 13.] [14.]
14. Simon, den He Petrus nenn dä, un Andreas, sin Broder, Jakobus un Johannes, Philippus un Bartholomäus,
15. Matthäus un Thomas, Jakobus, Alphäus sin Söhn, Simon, genannt Zelotes,