25. Oder wat sünd ji rut gahn to sehn? Wüllt ji en Minsch sehn in weeke Kleder? Seht, de in herrliche Kleder un Lüsten levt, de sünd in de königliche Höf.
26. Oder wat sünd ji rutgahn to sehn? Wüllt ji en Prophet sehn? Ja, Ik segg ju, de dar mehr is as en Prophet.
27. He is dat, vun den schreven steiht: Süh, Ik schick Min Engel vör Din Angesicht her, de dar torecht maken schall Din Weg vör Di. Mal. 3, 1. Matth. [11, 10.] Mark. [1, 2.]
28. Denn Ik segg ju, dat unner de, de vun Fruens gebarn sünd, keen gröter Prophet is as Johannes de Döper; de awer lütter is in dat Riek GOttes, de is gröter as he.
29. Un all dat Volk, dat Em hörn dä, un de Töllners, geven GOtt Recht, un leten sik döpen mit Johannes sin Döp.
30. Awer de Pharisäers un Schriftgelehrten verachten GOtt Sin Rat gegen sik sülvst, un leten sik nich vun Em döpen. Apost. [13, 46.]
31. Awer de HErr sprok: Wokeen schall Ik de Minschen vun düt Geslecht verglieken? Un wokeen sünd se to verglieken? Matth. [11, 16.]
32. Se sünd to verglieken de Kinner, de up den Markt sitt un ropt gegen enanner, un sprekt: Wi hebbt vör ju fleut, un ji hebbt nich danzt; wi hebbt ju klagt, un ji hebbt nich weent.
33. Denn Johannes de Döper is kamen, un eet keen Brod, un drunk keen Wien; so seggt ji: He hett den Düvel. Matth. [3, 4.]
34. De Minschensöhn is kamen, itt un drinkt; so seggt ji: Seht, de Minsch is en Freter un Wiensuper, en Fründ vun de Töllners un Sünners.