45. Du hest Mi keen Kuß geven; düsse awer, nadem se rin kamen is, hett nich aflaten, Min Föt to küssen. Röm. [16, 16.]
46. Du hest Min Kopp nich mit Öl salvt; se awer hett Min Föt mit Salv salvt.
47. Darum segg Ik di: Ehr sünd veele Sünden vergeven, denn se hett veel leef hatt; weken awer wenig vergeven ward, de leeft wenig.
48. Un He sprok to ehr: Di sünd din Sünden vergeven. Matth. [9, 2.]
49. Do fungen an, de mit Em to Disch sitten dän, un sproken to sik sülvst: Wer is düsse, de ok de Sünden vergift? Matth. [9, 3.]
50. He awer sprok to dat Wief: Din Glov hett di holpen, gah hen mit Freden! Luk. [8, 48.] [17, 19.] Mark. [5, 34.]
Dat 8. Kapitel.
1. Un dat begev sik darna, dat He reisen dä dörch Städte un Flecken, un predig un verkünnig dat Evangelium vun dat Riek GOttes, un de Twölf mit Em.
2. Darto enige Fruens, de He gesund makt harr vun de bösen Geister un Süken; nämlich Maria, de dar Magdalena heet, vun weke weern söven Düvels utfahrn, Mark. [15, 40.] [16, 9.]
3. Un Johanna, Chusa, den Pleger vun Herodes, sin Fru, un Susanna, un veele annere, de Em Handrekung dän vun ehr Göder.